پیش از این در نارنجی با کارهایی متفاوت از یک معمار عراقی-بریتانیایی آشنا شدیم. معماری که شاید نیازی به نوشتن نام او نباشد و شنیدن اصالت او، نامش را برایمان بازگو می کند: خانم زها حدید.

حالا یکی از آخرین پروژه های دفتر خانم حدید، برنده رقابت طراحی ایستگاه مترو در پایتخت عربستان شده. شهری با جمعیتی پنج میلیونی و رو به رشد که نیاز به داشتن مترو آن ها را وادار به برگزاری یک فراخوان کرده. و تصاویر، گویای آن است شاهد ساخت ایستگاهی هستیم که به نظر برخی سایت ها، مجلل ترین ایستگاه متروی دنیاست و البته برنامه ریزی برای ساختش هم آغاز شده است.

ادامه مطلب، توقفگاهی است برای شما تا همراه با نارنجی ، تصاویر و اطلاعات بیشتری در خصوص این ایستگاه کسب کنید. پس همراه ما باشید.

این ایستگاه با مجموع ۶ طبقه که ۲ طبقه آن در زیر زمین است و به پارکینگ اختصاص دارد و ۴ طبقه دیگر متعلق به فضای عمومی است، یکی از مهمترین تکه های پازل حمل و نقل عمومی در ریاض به حساب می آید. ایستگاهی که میزبان ۳ خط از ۶ خط متروی پیش بینی شده برای این شهر است. و البته یکی از این ۳ مسیر، خط مترویی است که حمل و نقل مسافران فرودگاه را بر عهده دارد و این اهمیت کار را دو چندان می کند.

نمای بیرونی این ایستگاه مجلل و خاص،‌ با الگویی پوشیده شده که مانع ورود مستقیم نور خورشید در طول روز می شود. و البته مزایای روشنایی طبیعی روز را هم با خود به همراه می آورد.

در نهایت آن طور که مسئولین ساخت می گویند، می توان در سال ۲۰۱۷ شاهد بهره برداری از این ایستگاه ۲۰ هزار متر مربعی باشیم. و اگر طول مدت ساخت را با زمان ۴ ساله برای بازسازی یک ایستگاه در نیویورک مقایسه کنیم، به این نتیجه خواهیم رسید که شگفتی ها برای این ایستگاه مترو، منحصر به طراحی آن توسط دفتر زها حدید نخواهند بود.

تعقیب و گریز شایعات در دنیای فناوری همیشه ادامه خواهد داشت. وقتی شایعات دور بر می دارند، ما را در جریان مسائل پشت پرده قرار می دهند و البته تا حدی از جذابیت مراسم اصلی می کاهند، ولی چاره چیست؟ باید با آنها ساخت. امشب بعد از مدتی سکوت خبری، نوبت به شنیده های اپلی رسیده.

آیپد 5 احتمالا اکنون در استودیوی طراحی جانی آیو نیست، بلکه در سونا است! ابتدا سری بزنیم به ویترین فعلی مغازه ها؛ آیپد رتینا وزنی معادل 652 گرم دارد و آیپد مینی تنها 308 گرم است. حالا خبر رسیده که آیپد نسل 5، می تواند چیزی کمتر از 1 پاوند (453 گرم) وزن داشته باشد، یعنی کاهشی یک سومی نسبت به آیپد نسل 4.

آیپد مینی نیازی به سیستم نور پس زمینه دو تایی ندارد ولی LED های موجود در آیپد رتینا برای نوررسانی به آن همه پیکسل، دو ردیفه، بزرگ و سنگین تعبیه شده اند. گویا مهندسان اپل چاره ای اندیشیده اند و در آیپد نسل 5، تعداد LED های نور رسان به یک ردیف کاهش یافته و بهینه سازی هم شده اند.

هر چند نمی شود پیش بینی داشت، ولی واقعاً تصور اینکه یک بار دیگر اپل وزن آیپد 9.7 اینچی را به این میزان چشم گیر کاهش دهد، سخت است. برای مثال، تبلت اکسپریا Z سونی با نمایشگر 10.1 اینچی وزنی معادل 495 گرم دارد. آیا این رکورد شکسته خواهد شد؟

بدون استراحت بین دو نیمه، می رویم سراغ iWatch.

iWatch می تواند خانواده بعدی از محصولات اپل باشد. شنیده ها حاکی از دمیدن اپل در شیپور تولید آزمایشی توسط فاکسکان -این یار غار و رفیق دیرینه- است. ابتدا برگردیم به قدیم ها. از همان وقت که مردم شروع کردند به بستن آیپاد نانو به مچ های شان، پچ پچ هایی در این زمینه شروع شد. بعد ساعت مچی Pebble آمد، طراحی آیپاد نانو تغییر کرد و شد چیزی شبیه آیپاد تاچ مینی (!) و امروزه، دیگر کسی نمی پرسد "آیا" اپل ساعت هوشمند عرضه خواهد کرد یا خیر، همه می پرسند "چه موقع؟"

اما OLED از کجا سر و کله اش پیدا شد؟ همه می دانیم که اپل عقد اخوتی با LCD بسته و برای تمام محصولاتش از این فناوری نمایشی استفاده می کند. اما دلیل آن، رنگ های طبیعی تر و نزدیک تر به واقعیت است. مثلا سران اپل می گویند برای کسی که با تلفن هوشمند خود (xxx) آنلاین می کند، آیفون بهتر است چون رنگ های اجناس را طبیعی تر جلوه می دهد و از این دست صحبت ها. اما مگر با iWatch هم قرار است (xxx) اینترنتی بشود؟ معلوم است که نه.

پس در اصل iWatch نیازمند OLED است نه LCD. می پرسید چرا؟ اول به خاطر اینکه فناوری OLED به نور پس زمینه نیاز ندارد بنابراین امکان طراحی یک ساعت باریک را به اپل می دهد. مسئله بعدی عمر باتری است که در مورد دستگاهی مثل iWatch یک اولویت حیاتی و کلیدی به شمار می رود (درست مثل وزن کم برای آیپد مینی). حدس بزنید چه، در مصرف انرژی هم OLED برنده است.

گفته می شود شرکت تایوانی RiTdisplay که در زمینه تولید LED و AMOLED و OLED تخصص دارد طرف قرارداد شرکت اپل است. حال فقط می ماند قیمت پایین برای iWatch که نیازمند دعای همه است.

برای آیپد 5 قاعدتا باید تا شهریور صبر کرد و گفته می شود iWatch هم در آذر ماه از راه خواهد رسید. البته دومی را چپ چپ نگاه کنید، شاید اوایل سال 2014 زمان معقول تری برای عضو جدید خانواده سیب نقره ای (آلومینیومی؟) باشد.

حدود سه ماه پیش وقتی سونی پلی استیشن 4 را معرفی -و نه رونمایی- کرد همه ما متوجه فرق بین معرفی با رونمایی شدیم (ببخش سونی، ولی این عین واقعیت است). محصول اصلی بزرگترین غایب مراسم بود و تا به امروز هم عکسی از آن منتشر نشده.

اما سونی در تقریبا یک روز مانده به مراسم رونمایی از ایکس باکس جدید یعنی محصول رقیب از شرکت مایکروسافت، دست به شیطنت زده و با انتشار تیزری در یوتوب، خبر داده که ماه آینده 20 خرداد (10 ژوئن) در نمایشگاه سرگرمی های الکترونیک یا E3 Expo پلی استیشن 4 را رونمایی (!) خواهد کرد.

سونی در ویدیوی ادامه مطلب، با برش های سریع، گوشه هایی از پلی استیشن جدید را نشان داده ولی حقیقتا چیز چندانی قابل تشخیص نیست. خود شما می توانید این تیزر کوتاه را ادامه مشاهده کنید.

ظاهرا خانم ماریسا میر در یاهو حسابی مشغول گرد و خاک به پا کردن است. بعد از اینکه چند روز پیش تامبلر با قیمت 1.1 میلیارد دلار به تصاحب یاهو در آمد، اکنون خبر خوب دیگری نیز برای عاشقان عکاسی در راه است.

از شب گذشته خون تازه ای در رگ های سرویس محبوب فلیکر، که یکی از معدود سرویس های موفق یاهو تا به اینجا به شمار می رود، به جریان افتاده است. این سرویس هم اکنون از یک طراحی جدید برخوردار شده و از آن مهم تر فضای رایگان خود را برای کاربران به یک ترابایت افزایش داده است. به لطف این افزایش فضای فوق العاده، فلیکر هم اکنون از تصاویر Full Resolution نیز پشتیبانی می کند. یاهو البته قسمت موبایل را نیز فراموش نکرده و اپلیکیشن اندروید و iOS فلیکر را نیز با توجه به تغییرات جدید سایت، به روز کرده است.

خانم میر در صفحه تامبلر یاهو، اعلام کرده فلیکر از سال 2005 پایگاهی الهام بخش برای تصاویر بوده و اکنون یاهو قصد دارد این تجربه موفق را وارد مرحله تازه ای کند. یاهو معتقد است وقتی بحث عکاسی و تکنولوژی های مربوط به آن مطرح می شود، هیچ محدودیتی نباید جلوی خلاقیت کاربران را بگیرد و بر همین اساس فضای رایگان ۱ ترابایت از امروز در فلیکر قابل استفاده است. فضایی که به شما اجازه می دهد تا بیش از 500 هزار عکس را با کیفیت اصلی در پروفایل خود قرار دهید و نگران کمبود جا نباشید.

آماندا گاسای که پیش از این اولین صفحه گرامافون چاپ سه بعدی دنیا را خلق کرده بود و به جای ضبط صدا، آن را پرینت نموده بود؛ اکنون شیوه ای را ابداع نموده تا بتوانیم عکس های معمولی مان را با پرینترهای سه بعدی چاپ کنیم.

همان طور که می دانید، اگر چه هنوز در آغاز دوران پرینترهای سه بعدی به سر می بریم، اما چاپ سه بعدی گامی دیگر به جلو برداشته و درحال تبدیل شدن به یک پرینتر خانگی است. اما چرا آن را تبدیل به یک پرینتر عکس نکنیم؟ آیا وسوسه انگیز نیست با یکی از این پرینترها سراغ آرشیو عکس های دیجیتال روی هارد کامپیوترمان برویم؟

آماندا شیوه ای ابداع کرده که می توانیم عکس های معمولی دیجیتال را به صورت 3D چاپ کنیم. برای این کار تنها به یک پرینتر سه بعدی همچون Objet Connex500 داریم تا با کیفیت ۶۰۰ پیکسل بر اینچ به خلق اشیاء بپردازد. البته در کنار آن حضور اپلیکیشن هایی چون ModelBuilder library و Processing هم ضروری است تا عکس ها را به نقشه های قابل چاپ سه بعدی تبدیل کنیم.

شیوه کار به این گونه است که با استفاده از مواد نیمه شفاف کارتریج پرینتر Objet Connex500 بخش های تاریک و سایه دار عکس ضخیم تر چاپ می شوند. هنگامی هم طرح نهایی مقابل روشنایی قرار گیرد، نور از بخش های نازک تر به راحتی عبور کرده و بخش های ضخیم تر تیره باقی می مانند. و بدین شکل یک تصویر تک رنگ خلق می شود.

آماندا برای آماده سازی تصاویر ابتدا آنها را به یک عکس سیاه و سفید تبدیل می کند و سپس به هر پیکسل بر اساس میزان سایه و تاریکی آن، یک ضخامت مشخص را تخصیص می دهد. آنگاه آن را تبدیل به یک فایل قابل چاپ با پرینتر سه بعدی می کند. تمام این کارها توسط الگوریتم ها و کدهایی انجام می شوند که توسط وی نوشته شده اند.

و نتیجه کار بسیار جذاب و افسانه ای خواهد بود. به گونه ای که وسوسه می شوید مجموعه ای از آنها را کنار هم گذارده و دیواره ای زیبا برای خانه یا محل کارتان بسازید. برای جزئیات بیشتر در خصوص شیوه تبدیل عکس ها و تولید این ورق های جادویی می توانید به سایت instructables مراجعه کنید .